Alleen met Ed en Rineke


Zondag 21 mei. Nog half in slaap tast ik naar mijn tablet en open de agenda. Geen afspraken, wel een herinnering. Vandaag is de laatste dag van ‘De Verliefde Camera’. De overzichtstentoonstelling van het werk en leven van fotograaf Ed v.d. Elsken. Stom, stom, stom! Ik had daar al veel eerder heen willen gaan. Nu, op de laatste dag, zal het wel loeidruk zijn. Ik storm naar de douche en 15 minuten later loop ik, al ontbijtend, naar het Stedelijk. Om 10.00 uur, precies op het moment dat het museum de deuren opent,  ga ik naar binnen. Het eerste uur blijft het museum vrijwel leeg. Verrassend! Met niet meer dan een handjevol mensen loop ik door de zalen van Ed.

Verderop bij Rineke Dijkstra, waarvan de expositie pas gisteren begonnen is, ben ik zelfs helemaal alleen. Al die prachtige, indringende portretten, de video-installaties, de suppoosten, allemaal alleen voor mij. Dan, net als ik dat volkomen vanzelfsprekend begin te vinden, nadert er in de verte een medebezoeker. Zonder mij om toestemming te vragen, of zich op z’n minst te verontschuldigen voor haar aanwezigheid, loopt ze zomaar door mijn zalen heen. Licht geïrriteerd draai ik mij om. Ik ga op zoek naar de uitgang.